به طور سنتی جهت جراحی و ورود به فضاهای شکمی، لگنی و قفسه سینه، برش های بزرگ داده میشد بطوری که شعار (جراح بزرگ، برش بزرگتر) بعنوان خط مشی جراحی شناخته میشد.
هر چند روش جراحی باز،به هیچ وجه منسوخ نیست و همچنان در بسیاری از بیماری ها روش استاندار درمان می باشد، اما با توجه به مشکلاتی همچون درد شدید بعد جراحی و مشکلات متعاقب آن، بروز چسبندگی بعد جراحی و مسایل مرتبط با آن، افزایش احتمال عفونت و خون ریزی و مسایل زیبایی و بسیاری مسایل دیگر، صاحبنظران را به سمت استفاده از برش های کوچک و انجام جراحی های بزرگ بعنوان استاندارد در بسیاری از بیماری ها سوق داده است.روش لاپاروسکوپی که بطور عامیانه روش لیزری شناخته میشود، با ایجاد برش های نیم سانتی متری تا حدود یک سانتی متری و با ابزارهای مخصوص، ما را قادر می سازد تا انواع جراحی ها که با برش های بزرگ و به صورت سنتی انجام میشد، با همان کیفیت و با عوارض به مراتب کمتر به انجام برسانیم.
خصوصا در فضاهایی مثل فضای لگنی در بیماریهای روده بزرگ مثل سرطان کولون و رکتوم، بیماری های زنان مثل آندومتریوز و مشکلات تخمدانی و نیز فضای زیر دیافراگم مثل آشالازی بسیار کمک کننده است و روند درمان را متحول کرده است.

2 پاسخ
تست نظر ناشناس
تست دیدگاه